Kuburan-kuburan yang ada di Kota Madinah maupun di Makkah bentuk fisiknya tidak bisa dibedakan, dikarenakan di sana kuburan cuman di hiasi oleh dua batu besar, yang satu terletak di arah kaki mayat, dan satu lagi berada di arah kepala.
Berbeda jauh dengan kuburan yang ada di Arab, kuburan di Indonesia mempunyai banyak bentuk dan versi yang bermacam rupa. Ada bentuk kuburan yang seperti di Arab ada juga kuburan yang di penuhi dengan pernak pernik, salah satunya ukiran.
Sewaktu mengunjungi keburan di Indonesia sudah tidak asing bagi kita mendapatkan tulisan-tulisan yang ada pada ukiran batu nisan. Namun, hal itu menimbulkan pertanyaan dikalangan masyarakat tentang hukum kebolehanya, dikarenakan ada hadist yang melarang menulis pada kuburan, berikut bunyi hadisnya ;
نَهَى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُجَصَّصَ القَبْرُ، وَأَنْ يُقْعَدَ عَلَيْهِ، وَأَنْ يُبْنَى عَلَيْهِ أَوْ يُزَادَ عَلَيْهِ، أَوْ يُكْتَبَ عَلَيْه.
“Rasulullah SAW melarang mewarnai kuburan, duduk di atas kuburan, membikin bangunan di atas keburan, melebihi tanah kuburan dan menulis di atas kuburan”. (HR. Muslim dalam Al-Jana’iz no. 2245, Abu Daud dalam Al-Jana’iz no. 3326, An-Nasa’i dalam Al-Jana’iz no. 2027, Al-Hakim no. 1396, dari hadits Jabir Radhiyallahu ‘Anhu.)
Hadis di atas menimbulkan kebinngungan terhadap masyarakat awam tentang hukum menulis atau mengukir nama di nisan kuburan. Oleh karena itu LBM.RAMA menjawan tentang permasalahan di atas menurut pandangan Ulama Fiqh
Pertanyaan :
Apa hukumnya menulis nama diatas kubur untuk mengenali penghuni kubur ?
Jawaban :
Menulis atau mengukir nisan yang tedapat pada kuburan atau menacapkan nisan yang mempunyai tulisan hukumnya dibolehkan sesuai keperluan. Salah satu contoh keperluan adalah untuk mengenali pemiliki kuburan.
Referensi :
2). Ibnu hajar alhaitami,Tuhfatul muhtaj, juz 3, hal 197, maktabah syamela :
وندب كتابة اسمه لمجرد التعريف به على طول السنين لا سيما لقبور الأنبياء والصالحين لأنه طريق للإعلام المستحب ولما روى الحاكم النهي قال ليس العمل عليه فإن أئمة المسلمين من المشرق إلى المغرب مكتوب على قبورهم فهو عمل أخذ به الخلف عن السلف ويرد بمنع هذه الكلية وبفرضها فالبناء على قبورهم أكثر من الكتابة عليها في المقابر المسبلة كما هو مشاهد
لا سيما بالحرمين ونحوها .
3). Hasyiyah qasim ubadi, juz 3, hal 197, maktabah syamela :
وبحث الأذرعي والزركشي ندب كتابة اسم الميت بقدر الحاجة للإعلام لا سيما قبور الصالحين فإنها لا تعرف عند تقادم السنين إلا بذلك وأجابا أخذا من كلام الحاكم بأن النهي عن الكتابة منسوخ أو محمول على الزائد على ما يعرف به الميت والمذهب خلاف ذلك كله اهـ نعم لو خشي نبشه والدفن عليه وكان يتحفظ عن ذلك بكتابة اسم صاحبه لمزيد احترامه حينئذ فلا يبعد استثناء ذلك على المذهب اهـ فليتأمل.
4). Nawawi al-bantani,nihayatuz zain, juz 1 hal 154, maktabah syamela :
وتكره الكتابة عليه سواء كتب اسم صاحبه أو غيره نعم إن كتب اسم صاحبه ونسبه بقصد أن
يعرف فيزار فلا كراهة بشرط الاقتصار على قدر الحاجة لا سيما قبور الأولياء والعلماء والصالحين فإنها لا تعرف إلا بذلك عند تطاول السنين.
5). Syihabuddin,Hasyiah qulyubi, juz 1 hal 411, maktabah syamela :
(ويكره تجصيص القبر
والبناء) عليه (والكتابة عليه) هذه المسائل وما بعدها ذكرها الرافعي إلا ما ينبه عليه، قال جابر: «نهى رسول الله – صلى الله عليه وسلم – أن يجصص القبر وأن يبنى عليه» . رواه مسلم، زاد الترمذي «وأن يكتب عليه وأن يوطأ» . وقال: حسن صحيح. والتجصيص التبييض بالجص وهو الجير، وألحق به الإمام والغزالي التطيين، ونقل الترمذي عن الشافعي أنه لا بأس به، وسواء في البناء بناء قبة أم بيت أم غيرهما، وفي المكتوب اسم صاحبه أم غير ذلك في لوح عند رأسه أم في غيره، قاله في شرح المهذب.
قوله: (اسم صاحبه) نعم لا كراهة في اسم صالح، أو من لا يعرف إلا به.
Keputusan Musyawarah LBM RAMA pada 25 Januari 2017




